Renal Arter Stenozuna Perkütan Girişim Sırasında Gelişen Renal Arter Rüptürü ve Yönetimi - Tepe, Ömer (Olgular Eşliğinde Kardiyoloji II, 2024)
Renal arter stenozu, sekonder arteriyel hipertansiyonun en sık neden- lerinden biri olarak kabul edilmektedir. İlerleyen renal arter stenozu böb- rek yetmezliğine, kontrolsüz hipertansiyona ve artmış kardiyovasküler morbiditeye neden olabilir (1). Renal arter stenozunun en sık nedenleri ateroskleroz ve fibromüsküler displazidir.  Fibromüsküler displazi(FMD), tüm renal arter stenozu vakalarının %10'unu oluşturur (2). FMD tedavi-sin de cerrahi rekonstrüksiyon kabul edilen tedavi şeklidir (3). Son za- manlarda, perkütan translüminal renal arter stentleme veya perkütan translüminal renal arter anjiyoplastisi (PTRA), cerrahi rekonstrüksiyona göre daha az invaziv olduğundan semptomatik renal FMD'nin düzeltilme- sinde tercih edilen seçenek haline gelmiştir (4,5). 23 yaşındaki hastamız kliniğimize sekonder hipertansiyon tanısı ile yönlendirildi. Tetkikleri so- nucunda FMD’ye sekonder dirençli hipertansiyon tanısı ile renal artere perkütan girişim kararı verildi. Perkütan girişim sırasında renal arterde rüptür gelişen hastamızın komplikasyonu başarılı şekilde yönetilmiştir. Hipertansiyon açısından medikal tedavisi düzenlenmiş ve takibi devam etmektedir.