Çağdaş Sanatta Üslupsuzlaşmanın Çok Yönlü İzleri: Nicole Eisenman - Taşçılar, Haydar (Çağdaş Sanat Okumaları, 2024)
Modern sanat, hazır-nesne ile hayatın sınırları içine çekilmiş ve postmodern düşünceyle birlikte birçok yeni eser üretim dinamiği ortaya konmuştur. 1960'lardan sonra modern sanat ilkelerine genel anlamda itiraz edilmiş ve bu, sanatın temel dinamiklerinden biri haline gelmiştir. Sanatçılar, modernizmin sanatçı kültürüne ve eserin biricikliğine karşı duran bu yeni ilkeyi benimsemişlerdir. Bu yaklaşım, güncel sanat eserlerinin çok kültürlü ve çoğulcu olmasını sağlarken, aynı zamanda güncel sanatta üslupsuzluğun hâkim olmasını sağlamıştır. Güncel sanatçılar, modern ve öncesi dönem eserlerini farklı bir bakış açısıyla yeniden yorumlayarak yeni eserler üretmişlerdir. Sanatçılar, kendi disiplinleri içinde farklı çalışmalardan veya aynı çalışma içinde çok farklı stillerden yararlanmalarının yanı sıra, farklı disiplinlerde veya disiplinler arası alanlarda da çalışabilmişlerdir. Nicole Eisenman, postmodernizmin modern teorinin imzaya dönüşmüş üsluplarını reddeden önemli isimlerden biri olarak anılmıştır. Güncel sanatın sunduğu yeni olanaklarla tuval resimlerindeki üslupsuzlaşmaya dair çalışmaları, sanat tarihinden aldığı referanslar çerçevesinde resimsel unsurları ustalıkla kullanmıştır.