Oyun, İroni, Mizah, Parodi, Pastiş - Gündoğan, Hatice (Anlatı Üzerine Anlatı Edebiyat Kuramı ve Eleştiri, 2024)
Postmodern edebiyatın temel özelliklerinden biri olan oyun, yalnızca bir anlatı tekniği ya da tema değil, aynı zamanda metnin genel stratejisini belirleyen bir unsur olarak karşımıza çıkar. Oyun, postmodern metinlerde gerçeklik ve kurgu arasındaki sınırları bulanıklaştırarak, okuyucunun metni yeniden inşa etmesini sağlar.İroni ve mizah, postmodern edebiyatta anlamın göreliliğini vurgulayan temel unsurlar arasında yer alır. İroni, okurun metin ile metnin işaret ettiği gerçeklik arasındaki mesafeyi fark etmesine yardımcı olurken, mizah, okurun metni eleştirel bir gözle değerlendirmesini sağlar, anlam katmanlarını çoğaltır ve okuyucunun metni farklı perspektiflerden değerlendirmesine olanak tanır. Postmodern edebiyatın karakteristik özelliklerinden biri olan bu çok katmanlılık, metinlerarasılık ve üstkurmaca gibi tekniklerle desteklenir. Bu bağlamda ironi, postmodern yazarların modernizmin ciddiyetine ve tek anlamlı gerçeklik anlayışına karşı çıkmak için kullandıkları güçlü bir araçtır. Parodi ve pastiş, geçmişe ait eserleri ve estetik anlayışları yeniden değerlendirerek yeni bir bağlamda sunar. Parodi, bir yandan ele aldığı metni yıkarken, diğer yandan bu yıkımın içinde yeni anlam katmanları yaratır. Postmodern edebiyat, bu unsurlar aracılığıyla hem geleneği sorgulayan hem de onu yeniden inşa eden bir estetik yaratır, okuyucuyu aktif bir katılımcı haline getirir ve anlamın çok katmanlı yapısını ortaya koyar.