Barış Gazeteciliği - Gelir Atabey, Ayçin (Temel Gazetecilik Kavramlar, Teknikler, Yenilikler, 2024)
Barış Gazeteciliği, her tür şiddete karşı duran ve çatışmaların şiddete başvurmadan çözülmesini amaçlayan bir gazetecilik türüdür. Barış gazeteciliği, medyanın genel olarak şiddet ve çatışma odaklı haberlerle dolu olduğu bir ortamda önemli bir alternatif sunar. Bu yaklaşım, medyanın ötekileştirici, dışlayıcı, şiddeti teşvik eden ve ayrımcı diline karşı çıkarak, kapsayıcı ve barış temelli bir haber anlatısını savunur. Barış gazeteciliği, haberlerde sadece çatışmanın taraflarını değil, aynı zamanda çatışmaların kökenlerini, sosyal dinamiklerini, çözüm yollarını ve barış süreçlerini adil ve hak odaklı bir perspektifle ele alır. Bu yaklaşım, medyanın demokratik bir düzen için çoğulcu ve kapsayıcı olması gerektiğini vurgularken, savaş ve çatışma dilinin hâkim olduğu medya ortamının demokratik değerlere zarar verdiğini ifade eder. Bu kavram, ilk kez Norveçli Profesör Johan Galtung tarafından 1970'lerde tanımlanmıştır. Galtung, ana akım medyanın savaş ve şiddeti teşvik eden yönlerini eleştirerek barış gazeteciliğini geliştirmiştir. Barış gazeteciliği, çatışma ve savaş haberlerinde barışı ön planda tutar, çözüm yollarını ve barışçıl girişimleri haberleştirir. Bu çalışmada ana akım medya gruplarında hâkim olan ve çatışmayı şiddeti körükleyen gazetecilik anlayışına tepki olarak ortaya çıkan barış gazeteciliğine dikkat çekilmesi amaçlanmış ve bu yaklaşıma ilişkin kavramsal bir çerçeve çizilmiştir.