Kardiyojenik Şok - Top, Ahmet Ali (Dahili Aciller, 2024)
Kardiyojenik şokun klinik tanımı, yeterli intravasküler hacim varlığında azalmış kalp debisi ve doku hipoksisidir. Çoğunlukla sistolik olmak üzere kardiyak fonksiyon bozukluğundan kaynaklanan yetersiz doku perfüzyonudur. Çeşitli akut ve kronik bozuklukların majör ve sıklıkla ölümcül bir komplikasyonudur. Primer miyokardiyal disfonksiyonla karakterize kardiyojenik şok, kalbin yeterli kalp debisini sürdürememesine neden olur. Bu hastalarda yeterli intravasküler hacimle birlikte düşük kalp debisinin klinik belirtileri görülür. Hastalarda ekstremiteler nemli, kılcal damar dolumu zayıf, taşikardi, dar nabız basıncı ve düşük idrar çıkışı vardır. Çoğunlukla akut miyokard enfarktüsünü ( AMI ) takiben ortaya çıkar. Her ne kadar çoğu hastada ST segment yükselmeli MI (STEMI) ile karşılaşılsa da ST segment yükselmesiz akut koroner sendromu (NSTEMI) olan hastalarda da kardiyojenik şok gelişebilir. Akut miyokard enfarktüsünde (AMI) önde gelen ölüm nedenidir; agresif ve deneyimli teknik bakımın yokluğunda ölüm oranları %70-90'a kadar çıkmaktadır. Kardiyojenik şok zor bir klinik sorun olmaya devam etmektedir; bu durumun yönetimi hızlı ve iyi organize edilmiş bir yaklaşım gerektirir.