Dev Hücreli Arterit - Kaya, Zeynep (Aorta ve Hastalıkları, 2024)
Temporal arterit olarak da bilinen dev hücreli arterit (DHA), Takayasu arteriti ve Cogan sendromu ile birlikte büyük damar vaskülitleri olarak sınıflandırılmaktadır ve aort veya dallarının inflamasyonu ile karakterizedir. DHA, 50 yaşın üzerindeki insanları etkileyen, en sık görülen büyük damar vaskülitidir. DHA, aort veya dallarını (çoğunlukla subklavian ve aksiller arterler, karotid arterler ve dalları ve vertebral arterleri) etkiler.DHA’nin farmakolojik tedavisinde iki aşama vardır. Başlangıçtaki vasküler inflamasyonu baskılamayı amaçlayan ve tipik olarak yüksek dozlarda glukokortikoid gerektiren remisyon indüksiyon tedavisi ve sonrasında remisyon idame tedavisidir. İdame tedavide, nükslerde, dirençli DHA hastalarında veya glukokortikoid ile ilişkili yan etki riski yüksek olan hastalarda, hastalık modifiye edici ajanların veya biyolojik tedavilerin kullanılmasını önerilmektedir.Revaskülarizasyon prosedürleri, büyük damar vaskülitli hastaların yönetiminde önemli bir role sahiptir. Kontrol edilemeyen renovasküler hipertansiyon, kritik karotis veya vertebral arter stenozunda optimal farmakolojik tedaviye rağmen devam eden iskemik bulguların varlığı durumlarında gerekli olabilir. Perkütan anjiyoplasti veya açık cerrahi yaklaşımların her ikisi de mümkündür ve sonuçlar genel olarak benzerdir.Giant cell arteritis (GCA), also known as temporal arteritis, is classified along with Takayasu arteritis and Cogan syndrome as large vessel vasculitis and is characterized by inflammation of the aorta or its branches. GCA is the most common large vessel vasculitis, affecting people over 50 years of age. DHA affects the aorta or its branches (mostly the subclavian and axillary arteries, carotid arteries and their branches, and vertebral arteries).There are two stages in the pharmacological treatment of DHA. It is remission induction therapy followed by remission maintenance therapy that aims to suppress initial vascular inflammation and typically requires high doses of glucocorticoids. In maintenance therapy, in relapses, in patients with resistant GCA, or in patients with a high risk of glucocorticoid-related side effects, the use of disease-modifying agents or biological therapies is recommended.Revascularization procedures have an important role in the management of patients with large vessel vasculitis. It may be necessary in cases of uncontrolled renovascular hypertension, critical carotid or vertebral artery stenosis, and persistent ischemic findings despite optimal pharmacological treatment. Percutaneous angioplasty or open surgical approaches are both possible, and the results are generally similar.