Çağdaş Seramik Sanatında Porselen Kullanımı - Erdoğan, Serap (Plastik Sanatlar Alanında Seramik ve Cam Üzerine Yaklaşımlar 4-Yoleri, 2024)
20. yüzyılın ikinci yarısı, modern sanatın çağdaş sanata evrilme süreci ile önemli bir gelişme kaydetmiştir. Çağdaş sanat hareketlerini oluşturan tüm koşullar dönemin sosyo-kültürel değişimi, bilimin analitik düşünce paralelinde başka alanları içine alarak evrilmesi sanatın ve sanat eğitiminin diğer disiplinler ile ilişkisini yeniden şekillendirmiştir.Günümüz çağdaş seramik sanatının temellerini oluşturan süreç malzeme olarak kilin plastik ifade diliyle açıklanabilir. Aslında neolitik dönemden beri sanatsal anlamda bir plastik malzeme olan kil, 20. yüzyılın ikinci yarısında çağdaş sanat hareketleri bağlamında varlık göstermiş, tümüyle kullanım işlevinden soyutlanarak sanatçı malzemesine dönüşmüştür. Seramik grubunda yer alan porselenin gerek dünyada gerek ülkemizde sanatçılar tarafından kullanılmasını çağdaş sanat kavramının şekillendiği ve günümüze uzanan süreçte ele alınıp incelenmesi daha doğru olacaktır. Resim sanatında kurmacılık veya kavram ressamlığı olarak başlayan Kübizm, modern sanatın çağdaş sanat hareketlerine evrilmesi ile sanat ve sanatçı kavramının yeniden tanımlanmasında önemli rol oynamıştır.Malzemeye dayalı tüm sanatlarda olduğu gibi seramik grubunda yer alan porselen de malzeme olarak özelliklerinden dolayı sanatçıların ilgisini çekmiştir. Bu eğilim sanatçıya porselen çamuru ile yeni deneyimleme ve farklı teknikler kullanarak şekillendirme olanakları sağlamıştır. 1960 yılından sonra, sanatçıların porselen kilini kavramsal olarak yorumlamışlardır. Çağdaş seramik sanatı tarihsel süreç içerisinde geleneksel anlatım araçlarını bırakıp daha özgün bir anlatım diline ulaşmıştır. Günümüz çağdaş seramik sanatını biçim ve içerik bağlamında incelediğimizde malzemenin sanat yapıtı ile olan ilişkisine daha kolay ulaşabiliriz. Bu nedenle zanaattan sanata evrilen seramik ve porselenin hikayesi toplumların kimlik ve kültürlerini de içinde barındıran önemli bir kaynak olarak karşımıza çıkar. Gelenekselden evrensele dönüşen seramik sanatının üretim yöntemleri teknolojinin ve endüstrinin tüm bu koşut gelişmelerine paralel bir süreçte akademik sanat eğitimini de içine alarak evrilmiş, sanatçının özgün yaratım sürecine dahil olmuştur.