Antikoagülan Ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Radikal Sistektomi ve Radikal Prostatektomi Operasyonu: Preop Hasta Hazırlık ve Postop Takip Süreci - Yıldız, Ali Kaan (Ürolojik Girişimlerde Antikoagülan ve Antiagregan Kullanan Hastaların Yönetimi, 2024)
Ürolojik hastaların çoğu tıbbi komorbiditelere sahiptir. Ürologlar sıklıkla atriyal fibrilasyon, mekanik kalp kapakçıkları veya koroner arter hastalığının tedavisi için antikoagülan veya antiplatelet tedavisi gören hastalarla karşılaşırlar. Bu tedavilerin kesilmesini içeren perioperatif yönetim dönemi zorlu ve komplikasyonlara açık olabilir. Protez kapaklar, atriyal fibrilasyon ve koroner arter stentleri gibi belirli tıbbi durumların tedavisi için kullanılan antikoagülan ve antiplatelet ajanların ameliyat öncesi yönetimi, dahiliye uzmanı veya kardiyolog ile birlikte yapılmalıdır. Elektif ürolojik cerrahinin metal stentler için en az 30 gün, ilaç salınımlı stentler içinse mümkünse 1 yıldan daha uzun süre ertelenmesi önerilmiştir. Ancak onkolojik prosedürlere göre bu durum değerlendirilmelidir. Radikal prostatektomi ve radikal sistektomi ürolojinin yüksek kanama riski olan ve elektif olarak değerlendirilmeyen prosedürleridir. Radikal prostatektomi ve radikal sistektomide mevcut bilimsel kanıtlar, arteriyel tromboz gelişme riski daha yüksek olan hastalarda perioperatif antiplatelet tedavinin sürdürülmesi olasılığını ortaya koymaktadır, çünkü faydaları kanama riskinden daha ağır basmaktadır. Özellikle minimal invaziv cerrahinin gelişmesi ile birlikte antiplatelet tedavi devam ederken opere edilen hastalarda intraoperatif ve postoperatif komplikasyonlarda artış görülmemiştir. Antikoagülan tedavide ise düşük molekül ağırlıklı heparin ile köprüleme tedavisi kullanılmasına rağmen doz bağımlı olarak kanama komplikasyonlarının dikkatle izlenmesi gerekmektedir. Cerrahi sonrası dönemde ise dördüncü günde kanama komplikasyonu olasılığının oldukça azalmasından dolayı eğer antiplatelet veya antikoagülan tedavi kesilmişse başlanabileceği önerisi yapılmıştır. Most urologic patients have medical comorbidities. Urologists often encounter patients on anticoagulant or antiplatelet therapy for the treatment of atrial fibrillation, mechanical heart valves or coronary artery disease. The perioperative management period, including discontinuation of these therapies, can be challenging and prone to complications. Preoperative management of anticoagulants and antiplatelet agents used for the treatment of certain medical conditions, such as prosthetic valves, atrial fibrillation and coronary artery stents, should be done in conjunction with an internist or cardiologist. It has been recommended to postpone elective urologic surgery for at least 30 days for metal stents and longer than 1 year for drug-eluting stents, if possible. However, this should be evaluated according to oncologic procedures. Radical prostatectomy and radical cystectomy are procedures in urology that have a high bleeding risk and are not considered elective. In radical prostatectomy and radical cystectomy, available scientific evidence suggests the possibility of continuing perioperative antiplatelet therapy in patients at higher risk of developing arterial thrombosis because the benefits outweigh the risk of bleeding. Especially with the development of minimally invasive surgery, there has been no increase in intraoperative and postoperative complications in patients operated on while continuing antiplatelet therapy. In anticoagulant therapy, although bridging therapy with low molecular weight heparin is used, dose-dependent bleeding complications should be carefully monitored. In the postoperative period, it has been suggested that antiplatelet or anticoagulant therapy can be started if antiplatelet or anticoagulant therapy has been discontinued, since the likelihood of bleeding complications is considerably reduced on the fourth postoperative day.