Geçmişten Bugüne Ortodontik Braketler - Şaylan, Çağan Erkman; Özel, Mehmet Birol (Güncel Ortodonti Çalışmaları IV-Güz, 2024)
Dişleri düzelten aparatların en eski kanıtlarının milattan önce (MÖ) 1000 civarında kullanıldığı varsayılmaktadır. Antik Roma’da ve Etrüsklerde diş yapılarını korumak için çeşitli aparatlar kullanılmıştır. Romalı filozof ve hekim Aulus Cornelius Celsus yanlış pozisyonda bulunan dişlerin tedavisi için parmak basıncını kullanan ilk kişi olmuştur ve hizalamayı sağlamak için bu parmak basıncının dişlere her gün uygulanması gerektiğini belirtmiştir. Pierre Fauchard 1746'da diş hizalanması yöntemlerini açıklamıştır ve dişleri seviyelemek için ligatür telleri kullanımını ve bilinen ilk genişletme aparatını içeren, ortodontik aparatlarla ilgili ilk kapsamlı araştırmayı yapmıştır. 19. yüzyılın ikinci yarısında Edward Angle modern ortodontinin kurucusu olmuş ve E arkı, Pin ve Tüp Ataşmanı, Ribbon Ark Braketler ve nihayetinde Edgewise braketlerinin öncüsü olmuştur. Ardından Edgewise sistemindeki braketlerin geliştirilmesine yönelik birçok araştırma yapılmıştır. 1935'te Stolzenberg, kendiliğinden bağlanan (self-ligating) braket fikrini ortaya atmıştır. Bu braketler Damon braketlerinin tanıtılmasıyla popülerlik kazanmıştır. Lawrence Andrews, 1979’da tel üzerindeki bükümleri minimalize etmeye imkân sağlayan düz tel (straight wire) tekniğini geliştirmiştir. Düz tel tekniği ile beraber her dişe özel olarak tasarlanan ve tel üzerindeki birinci, ikinci ve üçüncü düzen bükümlerini minimalize eden sistemler geliştirilmiştir ve ilgili sistemler günümüzdeki modern braketlerin öncüsü olmuştur. 1980'lerin sonlarında estetik kaygılarla seramik ve plastik braketler tanıtılmıştır. Ancak, plastik braketlerin sertlik ve renk stabilitesi gibi sınırlamaları ile beraber seramik braketlerin ise sökümü esnasında mine kırıklarına sebep olabileceği kaygıları mevcuttur. Metal braketler genellikle daha kullanışlı olup ortodontik tedavilerde hala yaygın sistem olarak tercih edilmektedirler. The earliest evidence of appliances for straightening teeth dates back to around 1000 BC. Various appliances were used in Ancient Rome and Etruria to preserve dental structures. Aulus Cornelius Celsus, a Roman philosopher and physician, was the first to use finger pressure to correct misaligned teeth, advocating daily application for alignment. Pierre Fauchard described orthodontic methods in 1746, including ligature wires and the first known expansion appliance. Edward Angle, in the late 19th century, founded modern orthodontics and developed precursor appliances such as the E-arch, Pin and Tube Attachments, Ribbon Arch Brackets, and eventually, the precursor to Edgewise brackets. Research into improving brackets in the Edgewise system followed. In 1935, Stolzenberg proposed self-ligating brackets, later popularized by Damon brackets. Lawrence Andrews developed the straight wire technique in 1979, minimizing bends on the wire. The discovery of the straight wire technique led to the development of brackets specifically designed for each tooth, aiming to minimize additional first, second, and third-order bends on the wire. These systems have been pioneers in the development of modern brackets.In the late 1980s, ceramic and plastic brackets were introduced for aesthetic concerns, though plastic brackets have limitations like stiffness and color stability, and ceramic ones may cause enamel damage during removal. Metal brackets, generally more practical, remain widely used in orthodontic treatments.